28 آوریل

تا یادگار درختی در ذهن من باقی‌ست،
تا در ماورای چشم‌های بسته‌ام
ستارگان بی‌شمار سوسو می‌زنند،
هرگز تن به ناامیدی نخواهم داد.
زیرا امواج نادانی و شقاوت
مرا به ساحل‌های امید رانده‌اند
و در این ساحل‌هاست
که تن من
چون خاشاکی
بر امواج ابدیت خواهد رقصید.
 
بیژن جلالی

0


دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *