شعر طبیعت

شاعر
چون کبوتری است
که با بال‌های سفید خود
بر تاریکی‌های جهان پرواز می‌کند.
و گاه می‌پندارد
که ستارگان را
بر بال‌های خود نگه داشته‌است.
وگاه می‌پندارد
که زمین را
به همراه خود
به‌سوی آسمان‌ها می‌برد.
 
بیژن جلالی