نمی دانم کجاست
آن جا که می میرند
سنجاقک ها!

کاوه گوهرین

چشمخانه ات تهی است
ای که ماه بر گرده ات می تابید.
ماهی دودی آویزان…

کاوه گوهرین

ساقه ی گلی شکسته است
پروانه با قلب کوچکش
می گرید تمام روز…

کاوه گوهرین

پشت تپه
جا می گذاریمش
ماهی را که با ما می آمد…

کاوه گوهرین

اتاقی گرم
فنجانی قهوه
شرم دارم از سگی که در کوچه می لاید…

کاوه گوهرین